LEXÍA dictionnaire
Institut Árni Magnússon d'études islandaises

kvika n.f.
 
prononciation
 flexion
 1
 
 (hold)
 chair dépourvue d'épiderme
 chair à vif, [undir nöglum manna:] lit de l'ongle
 [undir hófum hesta:] sole du sabot
 2
 
 (öldugangur)
 agitation (de mer)
 
 n.f. agitations
 það var mikil kvika og ekki sjófært
 
 il y avait un déferlement important et il n'était pas possible de prendre la mer
 3
 
 géologie
 (bergkvika)
 magma
 
 n.m. magmas
 4
 
 (ókyrrð í lofti)
 turbulence
 
 n.f. turbulences
  
 <þetta> kemur við kvikuna í <honum>
 
 <cela> <le> pique au vif
© Stofnun Árna Magnússonar í íslenskum fræðum
Árnagarði við Suðurgötu, 101 Reykjavík
© Stofnun Vigdísar Finnbogadóttur í erlendum tungumálum