LEXÍA dictionnaire
Institut Árni Magnússon d'études islandaises
Français
Íslenska

kollur n.m.
 
prononciation
 flexion
 1
 
 (stólkollur)
 [mynd]
 tabouret
 
 n.m. tabourets
 2
 
 (fjallskollur)
 sommet arrondi (d'une montagne)
 3
 
 (höfuð)
 tête
 
 n.f. têtes
 kinka kolli
 
 hocher la tête, acquiescer (d'un signe de tête)
 4
 
 botanique
 (blómskipun)
 inflorescence en ombelle
  
 detta/falla um koll
 
 tomber (par terre)
 
 n.m. tombers
 hrinda <stólnum> um koll
 
 faire tomber <la chaise> (en la poussant)
 það ætlaði allt um koll að keyra
 
 il y avait un boucan à tout casser
 <óforsjálnin> kemur <honum> í koll
 
 <son imprévoyance> <lui> retombera sur le nez
 koll af kolli, adv
Recherche avancée á ð é í ó ú ý þ æ ö
à â ç è ê ë ï î ô ù û ü ÿ œ
kollega n.m. kollegi n.m. kollgáta n.f. kollhnís n.m. kollhúfa n.f. kollóttur adj. kollsigla v. kollsteypa n.f. kollsteypa v. kollstör n.f. kollur n.m. kollvarpa v. kollvik n.n. kolmónoxíð n.n. kolmórauður adj. kolmunni n.m. kolniðamyrkur n.n. kolófær adj. kolómögulegur adj. kolrangur adj. kolryðgaður adj. kolsvartamyrkur n.n. kolsvartur adj. kolsýra n.f. kolsýrður adj. kolsýringur n.m. kolsýrlingur n.m. koltjara n.f. koltrefjar n.f.pl. koltvíildi n.n.
© Stofnun Árna Magnússonar í íslenskum fræðum
Árnagarði við Suðurgötu, 101 Reykjavík
© Stofnun Vigdísar Finnbogadóttur í erlendum tungumálum