fyrirgefa
v.
ég fyrirgef, hann fyrirgefur; hann fyrirgaf, við fyrirgáfum; hann hefur fyrirgefið
|
| |
prononciation | | | flexion | | | fyrir-gefa | | | 1 | | |
| | (fyrirgefa sök) | | | complément d'objet: datif + accusatif | | | pardonner, excuser | | | fyrirgefðu mér forvitnina | | |
| | excuse-moi si je suis indiscret |
| | | heldurðu að hann fyrirgefi mér nokkurntíma? | | |
| | crois-tu qu'il me pardonnera jamais? |
| | | hún fyrirgaf honum peningaeyðsluna | | |
| | elle lui a pardonné ses dépenses extravagantes |
|
| | | 2 | | |
| | (sem ávarp) | | | excusez-moi | | | fyrirgefðu, en ég á þessa regnhlíf | | |
| | excusez-moi, il me semble que ce parapluie m'appartient |
|
| | | fyrirgefast, v |
|