LEXÍA dictionnaire
Institut Árni Magnússon d'études islandaises
Français
Íslenska

heyra v. info
 
prononciation
 flexion
 complément d'objet: accusatif
 1
 
 (heyra hljóð)
 entendre
 hundar heyra mjög vel
 
 les chiens ont l'ouïe fine
 heyrðir þú símann hringja?
 
 tu as entendu le téléphone sonner ?
 ég heyrði ekki hvað hann sagði
 
 je n’ai pas entendu ce qu’il a dit
 2
 
 (frétta)
 entendre dire
 ég hef heyrt að þetta krem sé gott fyrir húðina
 
 j’ai entendu dire que ce baume était bon pour la peau
 hann heyrði að ráðherrann væri á leið til útlanda
 
 il a appris que le ministre était en route pour l’étranger
 hafa heyrt <þessu> fleygt
 
 avoir ouï dire <cela>, avoir entendu parler de <cela>
 ég hef heyrt því fleygt að hún ætli í doktorsnám
 
 il paraît qu’elle a l'intention de faire une thèse
 3
 
 (í orðasamböndum)
 fá að heyra það
 
 être vivement critiqué
 láta <hana> heyra það
 
 <la> critiquer vivement, <lui> dire son fait (dire son fait à <quelqu'un>)
 <lui> passer un savon (óformlegt) (passer un savon à <quelqu'un>)
 4
 
 heyra + í
 
 a
 
 heyra í <honum>
 
 <l'>entendre
 síminn hringdi en ég heyrði ekki í honum
 
 le téléphone a sonné mais je ne l'ai pas entendu
 b
 
 heyra í <henni>
 
 <l>'appeler
 það er best að heyra í bankanum varðandi svona lán
 
 il vaut mieux consulter la banque au sujet d'un tel prêt
 má ég heyra í þér í kvöld?
 
 est-ce que je peux t'appeler ce soir ?
 5
 
 heyra + til
 
 être de rigueur, être de circonstance
 það heyrir til að hafa kerti á jólunum
 
 les bougies font partie de l'ambiance de Noël
 <þetta> heyrir til undantekninga
 
 <cela> relève de l'exceptionnel, <cela> est de l'ordre de l'exceptionnel
 það heyrir til undantekninga að sveitarfélög skili hagnaði
 
 les profits générés par des communes relèvent de l'exceptionnel
 6
 
 heyra + undir
 
 relever de
 handritarannsóknir heyra undir stofnunina
 
 les recherches sur les manuscrits relèvent de l’institut
 heyrast, v
 heyr, int
Recherche avancée á ð é í ó ú ý þ æ ö
à â ç è ê ë ï î ô ù û ü ÿ œ
heygja v. heyhleðsluvagn n.m. 1 heyja v. 2 heyja v. heyjast v. heykjast v. heykvísl n.f. heyköggull n.m. heymæði n.f. heyr interj. heyra v. heyrandi n.m. heyranlegur adj. heyrast v. heyrinkunnugt adj. heyrinkunnugur adj. heyrinkunnur adj. heyrn n.f. heyrnardaufur adj. heyrnardeyfa n.f. heyrnarfræðingur n.m. heyrnarhlífar n.f.pl. heyrnarlaus adj. heyrnarleysi n.n. heyrnarminni n.n. heyrnarmæling n.f. heyrnarskemmd n.f. heyrnarskerðing n.f. heyrnarskertur adj. heyrnarskyn n.n.
© Stofnun Árna Magnússonar í íslenskum fræðum
Árnagarði við Suðurgötu, 101 Reykjavík
© Stofnun Vigdísar Finnbogadóttur í erlendum tungumálum